چمدون..مدرسه..محرم!!

هوالهو

دو تا چمدون سورمه ای...

یه سایز...

یه مارک...

دو تا روبان آبی ...

دو تا قفل...

دو تا خانواده ی ایرانی...

هم محل...

و این گونه چمدون ما اشتباه برده شد...خونه ی کسی که توی فرودگاه هم صحبت شدیم...

من به مدرسه ی دلخواهم رسیدم. این جا جا داره از بابا و مامانم تشکر کنم و پیشاپیش بهشون خسته نباشید بگم که قراره هر روز مسافت زیادی رو تا محل کارشون ظی کنند فقط چون مدرسه ای که من می خواستم دور بود...مسلمه که تشکر مفتی نمی شه! قراره ظرف های چند روز رو بشورم!!!

چی؟ بابام این جا نمی یاد؟؟ چی خیال کردید؟؟ هر روز می یاد به وبلاگم سر می زنه!..آدم دیدید باباش وبلاگشو بخونه؟؟ قشنگه نه؟؟؟البته سخته..آره خوب!!!

من ...استکان خالی...المپیاد زیستی...نمره ی زیستم ۱۷ شد!!!!پایین ترین نمره ام!!! ما اینیم دیگه!!!

رفتیم سینه زنی!! باورم نمی شه!! حال و هواش عین مجالس ایران بود!! یه سخنرانی خیلی با کلاس هم دشت توسط دکتر موانی تحصیل کرده ی همین ورا! خیلی چسبید!!

اون ور آب که می گن این جاست؟؟؟ واقعا؟؟ آدم حس نمی کنه؟؟ هنوز هم بگن فلانی رفته امریکا دهنم وا می شه!! اسم امریکا و این محیط مطابق نمی شن(این جمله ی غلط رو به درستی خودتون...)

یا علی(ع)

٢ بهمن ۱۳۸٥  توسط ایما  |  پيام هاي ديگران ()

 

 

تو کجایی نازی؟؟؟؟؟
نیستم!
فرشته ی دیوانه
من/ تو
خودم پر از کسی
قهرمان زندگی من
بیا....
چسب زخم
گیرم که فلان
ما بین خطوط

 

اسفند ٩٠
بهمن ٩٠
دی ٩٠
آبان ٩٠
مهر ٩٠
شهریور ٩٠
امرداد ٩٠
تیر ٩٠
خرداد ٩٠
اردیبهشت ٩٠
بهمن ۸٩
آذر ۸٩
آبان ۸٩
مهر ۸٩
شهریور ۸٩
خرداد ۸٩
اردیبهشت ۸٩
فروردین ۸٩
اسفند ۸۸
دی ۸۸
شهریور ۸۸
خرداد ۸۸
اردیبهشت ۸۸
اسفند ۸٧
بهمن ۸٧
دی ۸٧
آذر ۸٧
آبان ۸٧
مهر ۸٧
شهریور ۸٧
آبان ۸٦
خرداد ۸٦
اردیبهشت ۸٦
فروردین ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
مهر ۸٥

 

ایما

 

تسلیم
[...]
سنگ پشت
طلوعی تا فردا
ترانه ی مجهول
۱۵۰ کيلومتر دورتر
عطر بخار چای تازه
A Little More This Way

 

RSS 2.0