عام کردن خواص.

یه سری آدما دور و بر آدم هستند که آدم فکر می کنه آدمای خیلی خاصین و یه کارای خاصی می کنن و ویژگی های خاصی دارن. آدم به این آدما غبطه می خوره و حس رقابتش برانگیخته می شه. به خودش سرکوفت می زنه و سعی می کنه هر طور شده اون نکات مثبت رو کسب کنه تا دیگه به طرف غبطه نخوره. ولی خوب غبطه کیلو چنده. حسودیو اژه مناسب تریه. می دونید چرا؟ چون آدم در باطن خودش شروع می کنه به اثبات کردن به خودش که این آدم ها اصلا هم خاص نیستن. کاری نداره تو هم مثل اینا باشی که. خیلی هم معمولین. اصلا حتی یه وقتایی از معمولی هم بدترن... و اگر شما شناخت خوبی از ذهن خود داشته باشید و توانایی مجاب کردنش رو، به زودی یکی از خواص ذهنتون به درجه عوام نزول پیدا می کنه. به جمع کثیر عوام دور و برتون اضافه می شه و یک نفر از کسانی که به شما انگیزه پیشرفت می دادن کم می شه. با این کار شما هم خودتون رو خراب کردید هم طرف رو. برای همینه که می گم حسودیه و آخر عاقبت نداره. بی خیال این قسمت دوم شو. همون غبطه رو بچسب.

/ 2 نظر / 9 بازدید
موشی

یه سری آدما دور و بر آدم هستند که آدم فکر می کنه آدمای خیلی خاصین و یه کارای خاصی می کنن و ویژگی های خاصی دارن. آدم به این آدما غبطه می خوره و حس رقابتش برانگیخته می شه. به خودش سرکوفت می زنه و سعی می کنه هر طور شده اون نکات مثبت رو کسب کنه تا دیگه به طرف غبطه نخوره. ولی خوب غبطه کیلو چنده. حسودیو اژه مناسب تریه. می دونید چرا؟ چون آدم در باطن خودش شروع می کنه به اثبات کردن به خودش که این آدم ها اصلا هم خاص نیستن. کاری نداره تو هم مثل اینا باشی که. خیلی هم معمولین. اصلا حتی یه وقتایی از معمولی هم بدترن... و اگر شما شناخت خوبی از ذهن خود داشته باشید و توانایی مجاب کردنش رو، به زودی یکی از خواص ذهنتون به درجه عوام نزول پیدا می کنه. به جمع کثیر عوام دور و برتون اضافه می شه و یک نفر از کسانی که به شما انگیزه پیشرفت می دادن کم می شه. با این کار شما هم خودتون رو خراب کردید هم طرف رو. برای همینه که می گم حسودیه و آخر عاقبت نداره. بی خیال این قسمت دوم شو. همون غبطه رو بچسب.

ایما (صاحب بلاگ)

یعنی چی الان؟! :))) چرا پستم رو کلا کامنت گذاشتین؟